Nadpłata, jaka powstaje przy składaniu rocznego zeznania (deklaracji) PIT ma szczególny charakter, bowiem do jej powstania nie potrzeba żadnych błędów ze strony podatnika, płatnika, organu podatkowego, czy też innego podmiotu.

Wspomniane błędy mogą się do niej przyczynić, ale z reguły mają znaczenie drugorzędne.

Kluczowe znaczenie ma natomiast prawidłowość, że nadpłata wykazana w zeznaniu PIT-owskim jest naturalną konsekwencją techniki poboru podatku metodą zaliczkową.

Z uwagi na pewne różnice między formułami obliczania zaliczek z jednej strony i wzorem obliczania ostatecznej wysokości podatku z drugiej – te dwie wielkości nigdy nie są równe. Chyba, że mamy do czynienia z jakimś nadzwyczajnym zbiegiem okoliczności.

Polecamy: serwis PIT

Skąd się biorą nadpłaty?

Najczęściej suma zaliczek jest wyższa od podatku, co skutkuje powstaniem nadpłaty, którą urząd skarbowy – a ściślej rzecz ujmując: naczelnik urzędu skarbowego – powinien zwrócić podatnikowi.

Otrzymanie takiego zwrotu jest miłym akcentem po niezbyt przyjemnej czynności, jaką jest wypełnianie deklaracji PIT-37, PIT-36, czy też innego formularza do składania zeznania rocznego.

Zdarza się też, że ostateczna kwota podatku jest wyższa od sumy zaliczek; taka różnica mniej nas cieszy, bo pociąga za sobą obowiązek dopłacenia różnicy.

Z drugiej strony taka sytuacja występuje relatywnie rzadko – częściej wykazujemy nadpłatę. Wiąże się to z faktem, że w rozliczeniu rocznym możemy dokonać odliczeń z tytułu kilku ulg, które nie mogą być uwzględniane przy potrącaniu zaliczek. Najpopularniejsze z tych ulg to ulga na dzieci oraz ulga na Internet.