Za osobę samotnie wychowującą dzieci art. 6 ust. 5 ustawy o PIT uważa obecnie:
- jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
- osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Ta definicja wydaje się jasna ale i tak dochodzi na jej tle do sporów interpretacyjnych pomiędzy podatnikami a organami podatkowymi. 

Organy podatkowe uważają (wbrew ustawowej definicji), że aby skorzystać z tej preferencji podatkowej rodzic musi faktycznie samotnie wychowywać dziecko, bez np. współmieszkania z konkubentem. Zdaniem fiskusa nie wystarczy bowiem, że matka jest np. rozwódką – musi jeszcze mieszkać z dzieckiem sama.

Spór ten nie wygasa, bowiem brak jest jednolitego orzecznictwa w tym zakresie, choć sądy administracyjne często biorą stronę podatników.

Przykładami wyroków korzystnych dla podatników są prawomocne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt III S.A./Wa 1133/07) oraz wyrok z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. akt III S.A./Wa 2498/08), w którym WSA stwierdził, że „(…) samotność w znaczeniu potocznym to życie bez innej osoby, a samotny na tle art. 6 u.p.d.f. to matka lub ojciec danego dziecka bez męża lub żony.”

Więcej na temat aktualnych zasad rozliczania PIT wspólnie z samotnie wychowywanym dzieckiem