Taka sytuacja z pewnością powoduje ból głowy księgowych w wielu firmach. Nie mają bowiem pewności jak postąpić.

Czy tak jak każe fiskus i opodatkować pracowników z tytułu imprez firmowych, czy też odważnie podatku nie naliczyć, pokładając w razie czego nadzieję w dość utrwalonej, korzystnej dla podatników linii orzeczniczej sądów administracyjnych.

Zobaczmy jakiej argumentacji używają obie strony tego uciążliwego dla podatników „sporu”.

Stanowisko fiskusa
(na podstawie argumentacji użytej w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 8 lipca 2010 r. - nr IBPBII/1/415-411/10/BD).

Zdaniem organów podatkowych z art. 11 i art. 12 ustawy o PIT wynika, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy, wykonywania usług, bądź udostępniania rzeczy lub praw.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o PIT.

Do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych na rzecz pracownika związanych ze stosunkiem pracy zalicza się zatem między innymi różnego rodzaju spotkania o charakterze imprez integracyjnych, a w zasadzie ich wartość.

Jeżeli przedmiotem nieodpłatnego świadczenia lub świadczenia częściowo odpłatnego nie jest rzecz lub usługa wchodząca w zakres działalności pracodawcy, wartość pieniężną tego rodzaju świadczenia ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b ustawy (art. 12 ust. 3 ww. ustawy).