Przepis art. 30 a) ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), zwanej dalej ustawą o PIT, przewiduje, że  od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek (lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą) pobiera się 19 % zryczałtowany podatek dochodowy (tzw. podatek Belki).

Ryczałtowe rozliczenie oznacza m.in., że nie uwzględnia się przy obliczaniu podatku kosztów uzyskania przychodu. Przychody (dochody) wymienione art. 30 i podatkowe w formie ryczałtu, nie są łączone z dochodami innego rodzaju, które opodatkowane są według skali podatkowej.

Skutkuje to tym, że nie należy wykazywać ich w rocznym zeznaniu podatkowym. Naczelny Sąd  Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 11 stycznia 2001 (I SA/Łd 2048/98) orzekł, że w razie uznania określonego dochodu (przychodu) za wymieniony w art. 30 ust. 1 updof (ryczałtowe opodatkowanie), nie może być on ujmowany w rocznym zeznaniu podatkowym.

Dochody (przychody) te nie są łączone z dochodami, od których podatek odprowadza się na zasadach ogólnych opisanych w art. 27 ustawy. W związku z tym 19 % podatek płaci się  każdorazowo.

Również nie stosuje się art. 45 ust. 3b ustawy o PIT, który zakłada, że podatnik w zeznaniu rocznym wykazuje należny podatek dochodowy (o którym mowa w art. 29-30a), jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika (w tym wypadku bank). Podatnik (właściciel lokaty) nie musi samodzielnie wykazywać i odprowadzać tego podatku.

Opodatkowanie lokat z jednodniową kapitalizacją – stanowisko Ministerstwa Finansów