Z realizacją obowiązków przedstawiciela handlowego wiąże się wykonywanie pracy w różnych miejscach. Skutkuje to ponoszeniem wydatków np. na przejazdy.

Problem, czy zwrot tego typu wydatków można uznać za przychód ze stosunku pracy, był przedmiotem indywidualnej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPB2/415-3/11-4/AS z 21 marca 2011 roku.

Stan faktyczny

Spółka zatrudnia przedstawicieli handlowych na podstawie umowy o pracę. Jako miejsce świadczenia pracy w umowie wskazany jest obszar kilku województw. Do zakresu obowiązków przedstawicieli należy m.in. pozyskiwanie i utrzymywanie dobrych relacji z klientami. Oznacza to, że nieodłącznym elementem ich pracy są przejazdy, spotkania w rożnych miastach.

Wspomniane przejazdy spółka nie traktuje jako podroży służbowych w rozumieniu kodeksu pracy (art. 77⁵ § 1 ustawa Kodeks pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku, Dz.U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, z późniejszymi zmianami). Za odbywane podróży służbowych przysługuje zwrot kosztów podróży oraz dieta za czas podróży służbowej.

Należy zaznaczyć, że w polskim prawie podatkowym nie ma jednoznacznej definicji terminu podróż służbowa. Ogólna definicja tego pojęcia znajduje się w art. 77⁵ § 1 kodeksu pracy.

Polecamy: Zwrot wydatków pracownika w krajowej podróży służbowej

Przedstawiciele handlowi dokumentują ponoszone wydatki związane z przejazdem, noclegiem itp. zachowując faktury, rachunki czy paragony. Wystawiane są one na spółkę jako nabywcę poszczególnych usług, rzeczy. Następnie przekazują je spółce aby otrzymać zwrot równowartości poniesionych kosztów.