Dla zaliczenia nieściągalnej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodu trzeba zgromadzić odpowiednie dokumenty świadczące np. o jej nieściągalności. Jest to długotrwałe i kosztowne. Podatnicy stosują trick – dokumenty dowodzące nieściągalności wierzytelności dotyczą tylko jej części. Do kosztów uzyskania przychodu zaliczają natomiast całą wierzytelność. Podatnicy uważają, że wykazując nieściągalność części wierzytelności, pośrednio dowodzą nieściągalności całej wierzytelności i do kosztów mogą zaliczyć całą niezapłaconą kwotę. To ryzykowna strategia.