Przewidują one dwie metody unikania podwójnego opodatkowania:

• metodę wyłączenia z progresją,

• metodę proporcjonalnego odliczenia (zaliczenia, kredytu podatkowego).

W każdej z umów metoda unikania podwójnego opodatkowania jest określona w rozdziale umowy dwustronnej zatytułowanym „Unikanie podwójnego opodatkowania”.

Jak obliczyć podatek korzystając z jednej z metod unikania podwójnego opodatkowania

Metoda wyłączenia z progresją

Niektóre umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę zwalniają z opodatkowania w Polsce dochody z pracy najemnej wykonywanej w innym kraju (opodatkowane w kraju, w którym praca była wykonywana).

Dochody te są brane pod uwagę w rozliczeniu rocznym składanym w Polsce jedynie w sytuacji, gdy podatnik osiągnął również dochody podlegające w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Dochody z pracy za granicą, zwolnione z opodatkowania na mocy umowy dwustronnej, służą wówczas do ustalenia stopy procentowej, która następnie zostanie zastosowana do opodatkowania dochodów w Polsce.

Opisana metoda to tzw. metoda wyłączenia z progresją. Metoda ta polega na tym, że

• podatnik najpierw oblicza dochód całkowity, sumując dochody ze źródeł położonych w Polsce i za granicą (D_c

• od dochodu całkowitego podatnik oblicza podatek według skali podatkowej (P),

• następnie należy obliczyć stopę procentową (S) według wzoru:

S = (P/D_c) × 100

• stopę procentową podatku (S) należy zastosować do dochodu uzyskanego ze źródeł położonych w Polsce i obliczyć w ten sposób należny podatek dochodowy (P_n