Przepis ten stanowi, że podatnikom przebywającym czasowo za granicą i uzyskującym dochody ze stosunku pracy przysługuje zwolnienie od opodatkowania kwoty w wysokości stanowiącej równowartość 30% diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień pozostawania w stosunku pracy.

Oznacza to, że podatnik ustala ilość dni pozostawania w stosunku pracy za granicą, wylicza wysokość przysługującego odliczenia i następnie pomniejsza przychody o to odliczenie.

Trzeba pamiętać, że zwolnienie związane z dietami nie ma zastosowania do wynagrodzenia:

• pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Polski, ponieważ otrzymuje on z tego tytułu od pracodawcy diety wolne od podatku (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT

• pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Polski w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także w związku z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje świadczenia zwolnione od podatku związane z taką właśnie funkcją (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o PIT.