Stanowisko zaprezentowane przez Naczelnika Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego zasługuje na aprobatę, gdyż eliminując konieczność corocznego potwierdzania niezmiennego stanu faktycznego nie obliguje płatników do narażania kontrahentów na niepotrzebne koszty i długotrwałe niejednokrotnie procedury związane z uzyskiwaniem tego dokumentu od ich rodzimych administracji podatkowych, przy jednoczesnym „wyczuleniu” płatników na możliwe zmiany mogące zaistnieć w okresie objętym już wydanym certyfikatem, który w takim wypadku tracąc ważność przestaje spełniać swoją ochronną funkcję dla płatnika.

Identyczną interpretację zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja indywidualna z 28 sierpnia 2008 r. nr IPPB2/415-919/08-2/SP ), podkreślając jednak dodatkowo, że „(…) Jeżeli płatnik ma zaufanie do nierezydenta, na rzecz którego dokonuje wypłat należności z tytułów wymienionych odpowiednio art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może uważać certyfikat za ważny do czasu zmiany potwierdzonego w nim stanu faktycznego. Jednakże dla własnego bezpieczeństwa, płatnik powinien przed dokonaniem wypłaty uzyskać od niego aktualne zaświadczenie o rezydencji podatkowej.”

Anna Welsyng

radca prawny, doradca podatkowy

kancelaria welsyng.pl