Karta podatkowa – czyli jak proste mogą być podatki

Rozliczanie się z fiskusem kartą podatkową określane było jako „święty spokój podatkowy”. Jednak to określenie było aktualne do czasu, gdy kartowicze nie zaczęli podlegać ustawie o VAT. Jednak mimo wszystko sposób rozliczania się z przychodów w tej formie jest nadal najmniej uciążliwy dla przedsiębiorcy.

Prostota wynika przede wszystkim z tego, że podatnik nie musi prowadzić skomplikowanej ewidencji księgowej. Wysokość wpłacanego co miesiąc podatku ustalona zostaje z góry na cały rok w decyzji naczelnika urzędu skarbowego.

Sposób wyliczenia wielkości podatku uzależniona jest trzech elementów: rodzaju działalności, liczby mieszkańców w miejscowości, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza oraz od liczby zatrudnianych pracowników.

Podatnik-kartowicz musi płacić podatek za dany miesiąc do 7 dnia miesiąca następnego. Ma również obowiązek wystawiać na żądanie klientów rachunki lub faktury.

Niekiedy kartowicze zadają sobie pytanie czy wysokość podatku ustalona w decyzji naczelnika jest prawidłowa. Chociaż organy podatkowe zasadniczo się nie mylą w tej sprawie, to jednak nie zaszkodzi sprawdzić w tabelach zawartych w corocznych obwieszczeniach Ministra Finansów. Minister ma obowiązek do końca listopada opublikować w Monitorze Polskim takie obwieszczenie z wykazem zwaloryzowanych o wskaźnik inflacji kwot i stawek podatku na następny rok.

Polecamy: Limity ulg i odliczeń w PIT

Polecamy: Najczęstsze błędy w PIT-ach