Jak wiadomo rząd nie ma innych pieniędzy, niż te które pobiorą obywateli w postaci głównie podatków (głównie VAT, PIT, akcyza). Wydatki publiczne stanowią już prawie 48% PKB - więc prawie połowę roku obywatele muszą pracować wyłącznie na zaplanowane przez rząd wydatki.

Od roku 1997 Dzień Wolności Podatkowej wypada w okolicach 20 czerwca. Zdaniem ekspertów Centrum im. Adama Smitha niewielkie reformy takie jak obniżenie składki rentowej, czy też zeszłoroczne wprowadzenie dwóch stawek podatku dochodowego dla obywateli w wysokości 18%.i 32% nie przynoszą zauważalnych i
pożądanych efektów.

Zmniejszenie obciążenia podatkowego obywateli w jednym obszarze jest zwykle „wyrównywane” przez podniesienie opodatkowania w innych obszarach oraz dołożenie nowych wymagań wobec podatników jak np. rozszerzanie obowiązku posiadania kas fiskalnych.

Od dwóch lat obserwowany jest wzrost faktycznego opodatkowania obywateli, przede wszystkim poprzez zwiększanie zadłużenia zaciąganego przez rząd.

W roku 2010 wydatki rządu wzrosły o ponad 40 mld PLN. O ile w roku 2009 wynosiły one 597,3 mld PLN, o tyle w 2010 osiągnęły już poziom 640,52 mld PLN, a więc ich poziom wzrósł o prawie 8%, a ich udział w Produkcie Krajowym Brutto wzrósł o około 2%.

Głównym wydatkiem sektora finansów publicznych są renty i emerytury. Ich udział procentowy w wydatkach publicznych co prawda zmalał, jednak dynamika wzrostu tych wydatków jest wyższa niż dynamika PKB. W 2010 roku każdy pracujący obywatel pracował 40,6 dnia na wypłaty dla niepracujących już z powodu zaawansowanego
wieku lub niezdolności do pracy.