Podatek od wartości abonamentu medycznego trzeba raczej zapłacić. Kwestia ta jest jednak sporna i niejednoznaczna.

Urzędy skarbowe i inne organy podatkowe uważają, że podatek trzeba płacić w takich sytuacjach jak od zwykłego wynagrodzenia za pracę.

Podatnicy często powołują się jednak na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. III SA/wa 625/08). Sąd ten uznał, że pracodawca nie powinien pobierać podatku od świadczeń medycznych, jeżeli nie można ustalić czy konkretny pracownik korzystał w danym miesiącu z usług medycznych.

Polecamy: Amortyzacja podatkowa

Polecamy: Faktura VAT od A do Z

Niestety fiskus nie akceptuje takiej argumentacji.

Zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:

- wynagrodzenia zasadnicze,

- wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,

- różnego rodzaju dodatki, nagrody,

- ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i

- wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym