Im wyższe koszty, tym mniejszy podatek. Płatnicy mają obowiązek uwzględniania kosztów uzyskania przychodów przy poborze miesięcznych zaliczek na podatek. W zeznaniu rocznym podatnik wykazuje sumę przysługujących kosztów uzyskania przychodów na podstawie otrzymanych od płatnika imiennych informacji.

Koszty dojazdu do pracy

W przypadku należności ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych (stosunku służbowego, spółdzielczego, pracy nakładczej) kwota kosztów, która została uwzględniona przez płatnika i którą należy wpisać w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-36 lub PIT-37, wykazywana jest w informacji PIT-11 w poz. 37 i 41.

Pracownicze koszty uzyskania przychodów określone zostały przez ustawodawcę w sposób zryczałtowany. Roczne koszty uzyskania przychodów przyjmowane do obliczenia dochodu za 2007 rok wynoszą nie więcej niż:

• 1302 zł (miesięcznie 108,50 zł), w przypadku gdy podatnik uzyskiwał przychody z tytułu jednego stosunku pracy (stosunków pokrewnych),

• 1953,23 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskiwał przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku pracy (stosunków pokrewnych).

Wyższe jednak zryczałtowane, określone kwotowo, koszty uzyskania przychodów przysługują pracownikom, którzy dojeżdżają do pracy z innej miejscowości. Chodzi tu o sytuację, w której miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika w roku podatkowym było położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie otrzymywał dodatku za rozłąkę lub zwrotu kosztów dojazdu. Wyjątkiem jest sytuacja gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.

Pracodawca może odliczać wyższe koszty uzyskania przychodów pracownikowi, który złożył oświadczenie, że miejsce jego zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy. Ale niezłożenie takiego oświadczenia i nieuwzględnianie przez pracodawcę wyższych kosztów nie zamyka podatnikowi drogi do samodzielnego uwzględnienia wyższych kosztów w rocznym PIT.